MATERIE geeft de GEEST – Ontsluiering van de perceptuele matrix, kolonisatie van de kosmos & de transhumane val van de mens, 2024.

Softcover 484 p. met register, rijk geïllustreerd z/w. 240 x 172 x 41 mm. ISBN: 9789464612028. Verkrijgbaar via Obelisk Uitgeverij: https://obeliskboeken.nl/boek/materie-geeft-de-geest , of in de boekwinkel.

–

Materie geeft de Geest op het moment dat we ons realiseren dat de werkelijkheid een onpeilbare diepte vertoont die oneindig veel verder reikt dan het beeld dat onze zintuigen en hersenen er van voorspiegelen. “Op verrassende wijze worden filosofisch belangrijke thema’s voor onze tijd zowel literair als soms met humor naar voren gebracht” [Marcel Messing, antropoloog-filosoof en auteur]

Een synthese van “bespiegelingen over schepping en mythen, het universum en ruimteonderzoek, de wereld der goden, klimaat, transhumanisme, seksualiteit, reïncarnatie, het lichtlichaam en vele andere onderwerpen. Als kers op de taart een prachtig hoofdstuk over geestkracht en bewustzijn als BEWUST ZIJN.” [Marianne van den Dungen, kunstenares en auteur].

–

MATERIE geeft de GEEST is een verkenningstocht langs filosofische diepten, astronomische hoogten en mystieke vergezichten. Dubbele ruimtevaartprogramma’s, terra forming op Mars en de aanstormende ‘biodigitale convergentie’ die de mens mag klaarstomen voor de sprong naar de ‘nieuwste versie’ van zichzelf: de homo sapiens 3.0

Sinds het onzekerheidsprincipe van Heisenberg z’n intrede deed binnen de natuurwetenschap is het klassieke ideaal van waardevrije wetenschap definitief komen te vervallen. Wat kan ‘waarheid’ nog betekenen in deze tijd? Leven we in een ‘post-waarheidstijdperk’ of is ‘waarachtig’ leven mogelijk waarbij waarheid vroeg of laat óns weet te vinden?

Deze tijd vraagt om een synthese van soepele wetenschap, verruimende spiritualiteit en verdiepende filosofie – om van de kunst nog maar te zwijgen! ‘De kunst zal de wereld redden, maar dan wel een bewuste kunst… In de toekomst zal men aan kunstenaars de eerste plaats moeten geven, want een waarachtig kunstenaar is ook een tolk van filosofie en religie.’ [Omraam Mikhaël Aïvanhov]

Centrale stelling binnen dit boek is de krachtig onderbouwde stelling dat de fenomenale wereld zoals we die om ons heen zien ongelooflijk bezield is – ook wat betreft de zogenaamd ‘dode dingen’ – en bovendien slechts een fractie beslaat van een oneindig, schitterend holoversum.

Leesextract: (copywrited material)

RECENSIE:

Zojuist heb ik de laatste bladzijde omgeslagen van MATERIE geeft de GEEST van Wido Blokland. En ik voel me leeg. Maar op een goede manier, want vol tegelijk. Het liefst staar ik het komende uur zwijgend voor me uit. Maar ja, de klok gebiedt: schrijf die recensie. En ergens doe ik niets liever, want wát een magistraal boek heeft Blokland geschreven! Het beneemt je de adem. Figuurlijk, maar op meerdere momenten gedurende de bijna vijfhonderd pagina’s in mijn geval óók heel letterlijk. MATERIE geeft de GEEST beschrijft het verhaal van de mens die, aldus Blokland, ‘ooit een compleet wezen is geweest, begiftigd met verbijsterende inzichten en mogelijkheden, totdat hij vergiftigd raakte door archontische overheersing en manipulatie’ en in een perceptuele (schijn)gevangenis belandde. Zoiets kan verbittering, radeloosheid en zelfs woede oproepen en voor wie de huidige wereld beziet, is het verleidelijk daaraan toe te geven. Maar het boek van Blokland is geen boze aanklacht tegen hen die voor het donker gekozen lijken te hebben. Het wijst daarentegen, zonder het dagelijks leed te bagatelliseren, de wereld niet af, maar verkondigt een boodschap van hoop. Want, zo schrijft Blokland: ‘De fenomenale wereld van de zintuigen mag mijns inziens geen mislukte of namaak-schepping genoemd worden, want het goddelijk Licht straalt er ongefilterd in door voor wie slechts de ogen heeft om te zien.’  En: ‘Wie de actualiteit van het Licht in zichzelf herkent én erkent als meer reëel dan de sluiers van onwetendheid en duisternis die in onze geest en ons dna zijn meegeweven, is bezig zich voorgoed los te weken van iedere misleiding en archontische greep.’ Zijn woorden vormen een echo van die van David Icke, de welbekende bestsellerauteur. Maar wie Blokland met deze Britse ‘complotdenker’ wil vergelijken, doet hem wat mij betreft tekort. De door hem aangesneden thema’s en inhoudelijke redernaties zijn weliswaar tot op zekere hoogte vergelijkbaar met die van Icke, maar de manier waarop hij de materie (excusez le mot) voor het voetlicht brengt is wat mij betreft vele malen eloquenter dan de nogal lompe en agressieve wijze waarop laatstgenoemde dat in zijn boeken placht te doen. Ook het gekozen illustratiemateriaal ondersteunt dit: in plaats van quasi-komische en platvloerse memes, kiest Blokland voor (eigen) kunst. Daar waar memes labelen, demarqueren en gedachten en emoties op een presenteerblaadje aanreiken, laat kunst ruimte voor interpretatie en – heel belangrijk – eigen fantasie. Het laat de lezer peinzen, broeden en contempleren en beknot zodoende diens gedachtegang zo min mogelijk. ‘Fantaseren is niets anders dan filosoferen’, aldus Blokland, die daarop zijn eigen werk in een vloeibaar en poreus kader plaatst: ‘Het staat ieder vrij om mijn woorden op te vatten zoals hem goeddunkt; als bonafide esoterische kennis, dan wel als bloemrijke flarden van een kunstenaarsziel’. Persoonlijk beschouw ik het boek als een beetje (veel) van beide. Als bewonderaar van het op de gnostiek en het esoterisch christendom gebaseerde Rozenkruis, herkende ik er héél veel in. En mijn gewoonte om tijdens het lezen  aantekeningen te maken van aansprekende en inspirerende zaken, gaf ik in Bloklands geval al snel op. Ik kon wel aan de gang blijven! Of alles wat Blokland schrijft over bijvoorbeeld de menselijke geschiedenis en de ruimtevaart van A tot Z waar is? Ergens doet het er niet toe. Het boek zet, als een van de beste en meest onderhoudende aanvallen op het materialisme ooit door mij gelezen, aan tot diep nadenken en dat is – zeker tegenwoordig met alle AI-toepassingen die ons lui, dom en fantasieloos dreigen te maken (iets waar Blokland in zijn boek zeer nadrukkelijk voor waarschuwt) – méér dan waarop gehoopt mag worden. Een kanonschot in de Nederlandstalige spirituele literatuur dat, als het aan mij ligt, nog lang na zal dreunen.

(Niels Brummelman, hoofdredacteur Para Visie Magazine)

PODCAST: MATERIE geeft de GEEST

Lusado Holkenborg reisde 1000 km om beeldend kunstenaar en filosoof Wido Blokland te interviewen naar aanleiding van diens nieuwe boek ‘MATERIE geeft de GEEST.’ Een boeiend interview naar onvermoede dieptes van de geest en de ware aard van de werkelijkheid. Bekijk op Youtube via deze link:

https://youtu.be/sLTEmKYL5ow?si=E4FfPi-KvYtO7iEq 

–

Wido Blokland (1966) is beeldend kunstenaar, filosoof en auteur van MATERIE geeft de GEEST dat in december 2024 verscheen. Zijn artistieke werk wordt vertegenwoordigd door Galerie Ramakers, Den Haag NL en de Coppejans Gallery, Antwerpen, België. Eerder publiceerde hij een tweetal kunstboeken, te weten Neti, Neti (2019) en Absence Presence (2021). Hij was tevens zowel in NL als Frankrijk werkzaam als yoga-docent en schrijft vanaf 2005 geregeld artikelen over bewustwording en spiritualiteit. Sinds 2013 woont en werkt hij in Frankrijk.